ETF's
Replicatie (fysiek en synthetisch)
Replicatie is de manier waarop een ETF zijn index nabootst, ofwel fysiek met de echte aandelen ofwel synthetisch via derivaten.
Replicatie beschrijft de methode waarmee een ETF de prestaties van zijn index nabootst. Er zijn twee hoofdvormen. Bij fysieke replicatie koopt de ETF daadwerkelijk de aandelen uit de index, geheel of via een representatieve selectie. Bij synthetische replicatie gebruikt de ETF derivaten, vaak een swap met een tegenpartij, om het rendement van de index te volgen zonder alle onderliggende aandelen zelf te bezitten.
Fysieke replicatie is transparant, omdat de ETF de echte stukken aanhoudt. Synthetische replicatie kan in sommige gevallen nauwkeuriger of goedkoper een lastig te volgen index nabootsen, maar introduceert tegenpartijrisico: het risico dat de partij achter de swap zijn verplichting niet nakomt. Dat risico wordt doorgaans beperkt door onderpand.
Voor AI-ETF's is replicatie relevant omdat het iets zegt over hoe het fonds in elkaar zit en welke risico's eraan verbonden zijn. Veel brede AI-ETF's zijn fysiek, maar de methode kan per fonds verschillen en staat beschreven in de fondsdocumenten. Welke vorm passend is, hangt af van de voorkeuren van de belegger. Dit is uitleg en geen advies.